Środa, 7 grudnia 2016 r.

Imieniny: Ambrożego, Marcina KONTRAST

Partner serwisu:

Nawłoć pospolita (Solidago virgaurea )

Kategoria: Rośliny dla farmacji
dr Jerzy Jambor, Polski Komitet Zielarski | 03.06.2015

W średniowieczu nawłoć opisywano jako środek leczący rany. Później stosowana była też wewnętrznie w leczeniu innych chorób. W XVIII w. ksiądz Krzysztof Kluk pisał, iż „najdawniejsi zażywali yej (...) w chorobach kanału moczowego”.

Nawłoć pospolita (Solidago virgaurea), nazywana też złotą rózgą, złotnikiem, a nawet złotą dziewicą, to okazała bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae). Jej wzniesiona łodyga, osiągająca wysokość do 1 m, jest obficie obsypana liśćmi o zróżnicowanych kształtach. Jej drobne, żółte kwiaty są zebrane w koszyczki tworzące grona (uzasadniające nazwę – złota rózga). Kwitnie od lipca do października, ale pędy kwiatowe ukazują się dopiero w drugim roku. Owocem jest niełupka z białym puchem. Wygląd tej rośliny zależy w znacznej mierze od warunków w jakich rośnie. Inaczej wygląda w górach, gdzie wytwarza specjalne niskie formy, inaczej na nizinach. Znaczenie lecznicze mają jeszcze dwa gatunki: nawłoć kanadyjska (Solidago canadensis) oraz nawłoć późna (Solidago gigantea lub Solidago serotina). Dlatego też w Europie zbiera się dwa surowce: ziele nawłoci pospolitej (Solidaginis virgaureae herba) oraz ziele nawłoci (Solidago herba), czyli mieszaninę części nadziemnych z różnych gatunków (dominuje nawłoć kanadyjska i późna). Ziele nawłoci jest surowcem powszechniejszym, ale o niższej wartości.

Za najważniejszy związek czynny nawłoci pospolitej uważany jest lejokarpozyd, który wykazuje wyraźne działanie moczopędne. Związek ten nie występuję w nawłoci kanadyjskiej i późnej. W surowcu obecne są też flawonoidy, głównie glikozydy kwercetyny i kemferolu, saponiny triterpenowe (1,5 %), związki fenolowe (0,5 %), w tym fenolokwasy i ich połączenia estrowe i glikozydowe (do tej grupy należy właśnie lejokarpozyd), seskwiterpeny, diterpeny i garbniki katechinowe. Jest też olejek eteryczny (0,5 %) zawierający mono- i bicykliczne monoterpeny.

Produkty lecznicze otrzymane z ziela nawłoci pospolitej stosuje się dla zwiększenia diurezy, w chorobach zapalnych układu moczowego, kamicy nerkowej, piasku nerkowym i w profilaktyce tych dolegliwości.

Autor: dr Jerzy Jambor, Polski Komitet Zielarski

Rysunek: Adam Półtorak

 

Na skróty

© 2014. Wszelkie prawa zastrzeżone. BMP'      O nas   Reklama   Newsletter   Polityka prywatności   Kontakt

Realizacja: Marcom Interactive
Newsletter BMP

Najważniejsze informacje ukazujące się w naszym portalu mogą otrzymać Państwo na skrzynkę e-mail za pomocą naszego bezpłatnego newslettera. Aby go zamówić prosimy wpisać swój adres e-mail w poniższym polu. Zapraszamy!

Polityka prywatności
Akceptuję
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.