Poniedziałek, 16 stycznia 2017 r.

Imieniny: Włodzimierza KONTRAST

wkf_2017
Partner serwisu:

Podbiał pospolity

Kategoria: Ciekawostki
dr Jerzy Jambor | 13.06.2014

Surowcem farmaceutycznym są liście podbiału. W Polsce do produkcji leków stosowany jest wyłącznie krajowy surowiec pozyskiwany wiosną. Jest on wykorzystywany w preparatach na kaszel i chrypkę.

Podbiał pospolity (Tussilago farfare L. ), zwany też zielem świętego Antoniego, to przedstawiciel rodziny astrowatych (Asteraceae). Występuje w całej Europie (bez skrajnej Północy), a także w zachodniej i północnej Azji oraz w górskich rejonach Afryki Północnej. Rośnie też w Ameryce Północnej, dokąd został zawleczony z Europy.

Podbiał jest rośliną wieloletnią, tworzącą rozłogi. Dzięki temu łatwo rozmnaża się wegetatywnie. Jego plenność sprawia, że uważany jest za uciążliwy chwast. Podbiał bywa też uprawiany. W ostatnich latach powstaje coraz więcej plantacji niskoalkaloidowych odmian podbiału.

Surowcem farmaceutycznym są liście podbiału (Farfare folium). Zbiera się je w fazie, kiedy są jeszcze młode, czyli w maju i czerwcu. Później stają się bezwartościowe.

Podbiał jest typowym surowcem śluzowym. Zawarty w nim śluz powleka, zmiękcza i chroni błony śluzowe. Te właściwości są wykorzystywane  w terapii schorzeń górnych dróg oddechowych.

Obok związków śluzowych, które stanowią aż 8% składu liścia podbiału, występują też działające ściągająco garbniki (5%) oraz działające spazmolitycznie flawonoidy (0,8%). Za niepożądaną grupę związków wtórnych podbiału uważane są alkaloidy pirolizydynowe, którym przypisuje się właściwości hepatotoksyczne i kancerogenne.

W Polsce do produkcji leków stosowany jest wyłącznie krajowy surowiec pozyskiwany wiosną, w którym zawartość alkaloidów pirolizydynowych jest śladowa (poniżej 0,005 mg/kg). Produkty lecznicze zawierające niskoalkaloidowe ekstrakty z liścia podbiału  stosowane są w ostrych nieżytach górnych dróg oddechowych z kaszlem i chrypką, a także w ostrych i lekkich stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Dzienna dawka preparatu, który zawiera ekstrakt z podbiału, nie powinna zawierać więcej niż 1 mikrogram alkaloidów pirolizydynowych przy stosowaniu wewnętrznym i nie więcej niż 10 mikrogramów przy stosowaniu zewnętrznym lub w naparze.

 

Autor: dr Jerzy Jambor,
prezes Polskiego Komitetu Lekarskiego

Fot.: Adam Półtorak

artykuły powiązane

Na skróty

© 2014. Wszelkie prawa zastrzeżone. BMP'      O nas   Reklama   Newsletter   Polityka prywatności   Kontakt

Realizacja: Marcom Interactive
Newsletter BMP

Najważniejsze informacje ukazujące się w naszym portalu mogą otrzymać Państwo na skrzynkę e-mail za pomocą naszego bezpłatnego newslettera. Aby go zamówić prosimy wpisać swój adres e-mail w poniższym polu. Zapraszamy!

Polityka prywatności
Akceptuję
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.